Eric, Bertrand en ik zijn vroeg op gestaan om de omgeving te verkennen. Achter de boerderij volgen we de weg naar beneden, door de polder tot de dijk voor de zee. Op zoek naar de schapen die daar grazen. Het landschap dat we daar aantreffen is prachtig. Kilometers ver land dat tijdens springvloed onder water loopt. De jagers die we er tegen komen vertellen ons dat morgen avond le grand marrage plaats gaat vinden.

Na een hele tijd klei brokken te hebben gegooid vind Bertrand het welletjes en klaagt over honger. Hij heeft gelijk. Het is al weer bijna 12 uur en dus gaan we opzoek naar een restaurant in de buurt. We komen op de drukke weg naar Le Mont St Michael terecht en besluiten direct om de tegengestelde richting op te gaan. Daar vinden we een gezellig restaurantje waar we lunchen. Bertand een Pizza, Eric een visje en ik heb mosselen op zijn St Malo’s besteld. Heerlijk zo even met zijn drieeen er op uit.

Omdat we zijn uitgenodigd in het grote huis voor een receptie nemen we allemaal verplicht deel aan deze gebeurtenis. Eric, Anneke en Bert nemen netjes plaats aan tafel waar ze en aperitief krijgen geserveerd met een aantal chippies. Eric, vermaakt zich wel en praat met iedereen. Bert en Anneke zitten beleefd samen op de bank rond te kijken en denken: “Wat is dit?” Fleur maakt snel dat ze weg komt na het uitwisselen van de verplichte beleefdheden. Zogenaamd achter de kleine aan. Want Bertrand heeft het meeste profijt van deze kennismaking. Hij en de andere kinderen van het complex mogen nu op het terrein van de beheerders waar een glijbaan staat…

Ons excuus om snel te vertrekken is dat we die avond een bezichtiging van de Mont St Michael hebben gepland. En dat is een prima idee. Geen files op de weg heen en gewoon parkeren zonder gevaar op de dijk. De weg naar boven door de middeleeuwse straatjes is voor ons levensgenieters een hele klim. Bert is ons steeds te snel af en bekijkt hoe wij puffend en hijgend hem proberen in te halen. Op het moment dat wij hem bereiken begint hij weer kwiek aan de volgende trap. Bertrand vind het wel erg spannend, vooral het verhaal over Aartsengel Michael in gevecht met het monster. Het beeld van deze scene waar ik naar opzoek ben kan ik niet vinden. Als ik me bedenk dat het dan waarschijnlijk niet in de abdij staat maar in de kleinere kerk die we onderweg naar boven zijn tegen gekomen is deze op de terugweg helaas al gesloten. Nou ja, het is alweer 22:30 en tijd om naar ons vakantiehuis te gaan. Een prachtige volle maan wijst ons de weg terug. De hele reeks foto’s